Tanka

Dziś prezentuję dwa wiersze-miniatury mojego autorstwa pochodzące z Antologii 3 Klubu Niezależnych Poetów „W dotyku słów” (wydawnictwo KryWaj 2025).

Obu miniaturkom nadałem formę tanki.

Tanka to jedna z najstarszych japońskich form poetyckich. Jest starsza nawet od bardziej znanego haiku. Składa się z 5 wersów obejmujących 31 sylab, ułożonych według schematu 5-7-5-7-7.

Ta klasyczna forma poetycka służy przekazywaniu głębi emocji oraz refleksji na temat różnych obszarów życia człowieka. Bardzo często koncentruje się na przemijaniu czasu, miłości i naturze.

Napisanie tanki nie jest tak proste jak mogłoby się wydawać. Bywa nie lada wyzwaniem — zwłaszcza wtedy, gdy liczba sylab musi się zgadzać z tym, co autor czuje i chce wyrazić. Twórca operuje przecież ograniczoną liczbą słów i nierzadko z żalem porzuca pierwotną myśl. Ale nie ma tego złego — zawsze można napisać kolejny, być może jeszcze lepszy utwór.

Osobiście bardzo lubię pisać zarówno haiku, jak i tanki, choć sięgam po nie niezbyt często. Sam proces przychodzi mi dość łatwo i szybko, dlatego czasami mam poczucie bycia „oszustem” — jakby akt twórczy trwał zbyt krótko, a efekt końcowy, te 3 lub 5 wersów nie wyglądał wystarczająco okazale dla czytelnika.

Chora dusza

obraz zamglony
uwięziony wodospad
powieki drżące
uwolniona łzawa sól
oczyszcza chorą duszę

Gęsty las myśli

ciężkie ramiona
przytłaczających cieni
brak sił by mówić
pomóż mi się wydostać
z gęstego lasu myśli

---